سایت فرهنگی دینی خبری و دانلود،دانلود آهنگ،مسایل دینی،مسایل شرعی،اسلام،اخبار فرهنگی،اخبار هنری،اخبار سیاسی،سایت الحمات

سایت فرهنگی دینی خبری و دانلود

مقالات ISI، این مقالات ۲ درصدی

دسته بندی : الحمات تاریخ : یکشنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۷

دیری است که بحث «سنجش پژوهش در ایران» به یک بحث و مناقشه جدی -در حوزه آموزش عالی و عرصه مرتبط در بخش خصوصی- تبدیل شده است. پرسش اصلی این است که؛ «آیا مقالات ISI می‌تواند ملاک دقیقی برای این سنجش باشد؟» بی‌تردید این پرسش، مناقشه دیگری را نیز دامن می‌زند و آن اینکه «آیا افزایش مقالات علمی- پژوهشی در ایران، در عرصه‌های مختلف اقتصادی، صنعتی، فرهنگی، سیاسی، اجتماعی، تاکنون تأثیری عملی و جدی بر جای نهاده و ما را از نگاه اکنون‌محور دور کرده است؟ پاسخ به این پرسش‌ها نشان خواهد داد نظریه کسانی که صرفا تولید مقالات ISI را ملاک درستی برای تحقق پژوهش‌های ساختاری در ایران نمی‌دانند، تا چه‌اندازه درست است؛ مهم‌تر آنکه، وضعیت نه چندان مطلوب پژوهش برای توسعه در کشور و حتی گشوده نشدن گره‌هایی که چندان پیچیده و دشوار نیست؛ درستی این نظریه را بیش از پیش، ثابت می‌کند. مقاله isi چگونه به‌وجود آمد؟ موسسه اطلاعات عمومی ISI یا Institute for Scientific Information موسسه‌ای با تمرکز بر «علم‌سنجی و انتشارات علمی» در سال ۱۹۶۰ میلادی توسط گارفیلد تأسیس شد و این موسسه، توسط موسسه علمی تامسون در سال ۱۹۹۲ خریداری و به عنوان Thamson ISI شناخته شد. (ویکی پدیا) هم اکنون بانک اطلاعات ISI، مرکزی برای تبادل اطلاعات میان پژوهشگران مختلف در سطح جهان شده است. در کشور ما یکی از راهکارهای اصلی سنجشِ سطح دانش دانشجویان و اساتید، «تعداد مقالات» ISIاست و تقریبا تمام کسانی که با دانشگاه سر و کار دارند، با این نام آشنا هستند. داشتن مقالات ISI برای اساتید باعث افزایش رتبه علمی، افزایش حقوق و مزایای شغلی، امکان عضویت در بنیاد ملی نخبگان، امکان گرفتن پروژه‌های تحقیقاتی با درآمدهای بالا و… همین طور انتشار این مقالات برای دانشجویان نیز، مزایایی مانند پذیرش راحت‌تر در مقطع دکترا، گرفتن بورس‌های تحصیلی از دانشگاه‌های معتبر دنیا، استخدام راحت‌تر در ادارات دولتی و خصوصی، امکان عضویت در بنیاد علمی نخبگان و… را فراهم می‌سازد. سوالات مهم این مقالات تا چه حد به تولید دانش کمک می‌کند؟ آیا تنها راه سنجش سواد دانشجویان و اساتید، این مقالات است؟ برای پاسخ دادن به این پرسش‌ها، باید به سراغ آمار رفت و تعداد مراجعه به این مقالات را اندازه گرفت. طبق آمار موجود متاسفانه تنها، حدود ۲ درصد از مقالات ISI ایران در داخل کشور استفاده شده و بسیاری معتقدند این مقاله‌ها استفاده صنعتی ندارند. تولید مقاله یکی از شاخص‌های توسعه است، اما دانشگاه‌ها علاوه بر آموزش و پژوهش، باید «مشکل‌گشای جامعه» هم باشند. بسیاری از اساتید دانشگاه و حتی چهره‌های مطرح ملی در این باره، نظرات مخالف و موافق خود را بیان کرده‌اند. دکتر مهدی گلشن، استاد دانشگاه صنعتی شریف و عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی، توجه بیش از حد به مقالات ISI را ضربه زننده به «کیفیت واقعی علم» می‌داند. وی مثال می‌زند ما در دانشگاه به صورت ظاهری به کیفیت توجه می‌کنیم؛ مثلا می‌گویند مقالات در مجلات ISI با فلان اَندِکس پذیرفته می‌شود، اما این که مقالات یاد شده، چقدر مشکلات را حل می‌کنند و چه قدر نوآوری دارند؟ اصلا مطرح نیست. وی معتقد است: «تکیه بر مقالات، دانشگاه را از نوابغی که مقاله نویس‌های حرفه‌ای نیستند ولی فکرشان برای پیشرفت علم کارگشاست، خالی می‌کند». او می‌گوید: برای مثال دانشجوی برق دانشگاه شریف که برای مقاطع بالاتر به دانشگاه‌های استنفورد یا میشیگان رفته و بعد برای تدریس، به دانشگاه شریف برگشته است -به دلیل نداشتن مقاله در دانشگاه- پذیرفته نشده، درحالی که دانشگاه‌های بزرگ، این آیتم را نخواسته‌اند. دکتر محمد پلیانی استاد رشته شیمی معتقد است: «اخلاق علمی در چاپ مقالات رعایت نمی‌شود. گاهی اسم مقاله عوض و دوباره در جای دیگر چاپ می‌شود!» حتی دکتر حسن روحانی ریاست جمهوری کشورمان در یکی از سخنرانی‌های خود بیان کرده بود: «امروز باید در هر استان، جهانی بیندیشیم و ملی و محلی عمل کنیم. در استان خودتان، دانشگاه خودتان، دانشگاه استان نمی‌خواهد به مسائل استان بپردازد؛ برایش راه حل پیشنهاد کنید، تحقیقاتش را در آن مسیر قرار دهید. مدام به فکر ISI نباشیم، به فکر امتیاز نباشیم؛ به فکر کشورمان و ملت‌مان باشیم». سخن مدافعان در مقابل بسیاری افراد از حجم بالای مقالات ISI دفاع می‌کنند و معتقدند این روش تأثیرات مثبتی روی تولید علم داشته است. محمد مهدی‌نژاد معاون سابق پژوهشی وزارت علوم بیان کرده بود: «این مجلات هر مقاله‌ای را منتشر نمی‌کنند و ملاک ما هستیم. از سوی دیگر ممکن است یک نفر برای ورود به هیأت عملی دانشگاه، ۱۰ مقاله هم بیاورد، اما ما یک هیأت ممیزه در وزارت علوم و تحقیقات داریم که صحت و جدید بودن این مقالات را بررسی می‌کند و اگر معتبر نباشد، امتیاز نمی‌دهد یا اگر تقلبی باشند حتما برخورد می‌شود.» سهم پژوهش سوال مهم این است که پژوهش در کشور ما چه سهمی از بودجه را در اختیار می‌گیرد؟ در تبصره چهارم لایحه بودجه سال ۹۷ آمده است: «مبلغ ۲۰۰ میلیون دلار از محل صندوق توسعه ملی بایت حمایت از شرکت‌های دانش‌بنیان خصوصی و تعاونی اختصاص می‌یابد». همچنین بانک‌های عامل مجازند در سال ۱۳۹۷ مبلغ ۴ هزار میلیارد تومان تسهیلات از محل منابع در اختیار، برای خرید تجهیزات و بروزرسانی آزمایشگاه‌ها و کارگاه‌های دانشگاه‌ها و موسسات آموزشی و پژوهشی و فناوری پرداخت نمایند. اختصاص این بودجه‌های کلی که در پیچ و خم بوروکراسی، بسیاری از اوقات نیز، تحقق نمی‌یابد؛ به خوبی نشان می‌دهد که ما از مهم‌ترین پایه توسعه در کشور برای پایان دادن به بسیاری از بی‌نظمی‌ها و شلختگی‌ها و گاه بحران‌های خود ساخته -یعنی پژوهش- به شدت غفلت ورزیده‌ایم. آخرین فرصت امروزه کشورها برای رسیدن به سند جامع توسعه و رشد اقتصادی تا سال ۲۰۳۰ میلادی، نه تنها همه برنامه‌ریزی‌های پژوهشی خویش را تدارک و تدوین کرده‌اند، بلکه در یک رقابت میلیمتری، می‌کوشند تا در سال یاد شده، از قافله توسعه -که بر پایه پژوهش استوار است- عقب نمانند. ما هیچ راهی جز این نداریم که ملاک سنجش پژوهش را ابتدا در نظام آموزش عالی، به «محور و پایه» تبدیل کنیم و از نظام آموزشی کلاس محور، دوری جوییم. مادام که نظام آموزش عالی به تناسب مقاطع تحصیلی، «پژوهش‌محور» نشود و به موازات آن، «قانون کپی‌رایت»، مانع عمده تقلب‌ها و سرقت‌های علمی در دنیا را تصویب نکنیم، انتظار تحولی جدی در توسعه واقعی و ساختاری کشور، بجا و شایسته نخواهد بود. بماند که بسیاری از کشورهای توسعه یافته این تحول را مانند سوئد، فنلاند و امروزه سنگاپور، از «آموزش و پرورش» و دوره دبستان آغاز کرده‌اند و ما بعد از این مرحله نیز، در اقدامی بسیار کارشناسی، حرفه‌ای و البته فوری و ضربتی، می‌بایست به سراغِ تحول نظام آموزش و پرورش برویم. به یاد داشته باشیم که یک راه میانبر در این زمینه برای شرایط امروز ما، استفاده از «سرمایه علمی بزرگ» و قابل دسترس به نام «نخبگان و ایرانیان خارج از کشور» است که در دانشگاه‌های معتبر، نظام آموزشی پژوهش‌محور را تجربه کرده‌اند و یا اینکه پژوهش‌های ساختاری و کاربردی را بر عهده داشته‌اند. از این سرمایه نیز، برای تحول یادشده، باید بهره جست. ما بحران خشکسالی، کم‌آبی، آلودگی هوا داریم و در مقابل، ضرورت تغییر الگوهای کشت، جلوگیری از خام‌فروشی در حوزه نفت و گاز و در کنار آن توسعه صنایع تبدیلی و فرآوری و نیز با اتکا به داشته‌های اقتصادیِ بومی و ملی، در برابرمان خودنمایی می‌کند. بنابراین می‌توانیم با اتکا به علم روز و پژوهش‌های منطبق با استانداردهای بین‌المللی، شرایط را کاملا متحول کنیم و هدف‌های توسعه را پیش ببریم.

میگنا: به گزارش واحد علوم و تحقیقات، دکتر شهره شکرزاده استاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات در این همایش درخصوص ارزیابی نظام آموزشی تیزهوشان در ایران گفت: نظام آموزش و پرورش دانش ­آموزان تیزهوش از ظرافت های ویژه ­ای برخوردار است و نمی­ توان به برنامه درسی تیزهوشان، بی­ توجه بود. وی با تاکید بر تعیین اهداف ویژه در نظام برنامه درسی دانش ­آموزان تیزهوش، خاطرنشان کرد: همچنین باید محتوای متفاوتی را در نظام برنامه درسی دانش ­آموزان تیزهوش در نظر گرفت، مواد آموزشی متنوعی را به کار برد و الگوهای یاددهی- یادگیری را مدنظر قرار داد. علاوه بر آن، غربالگری، تشخیص و سنجش تیزهوشی است که می ­تواند به ارائه اطلاعات مرتبط با تفاوت­های فردی منجر شود و نظام آموزش مبتنی بر سنجش نیازهای ویژه شناختی را فراهم سازد. این عضو هیات علمی واحد علوم و تحقیقات گفت: در نظام آموزش و پرورش رسمی دانش ­آموزان تیزهوش، مدارس سمپاد (سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان) قرار دارد که با شکست روبه ­رو شده است؛ زیرا سنگ زیربنایی نظام آموزشی مزبور متکی بر آزمون­های پیشرفت تحصیلی مرتبط با سطح دانش است. به راحتی می ­توان آزمون­های ورودی مدارس سمپاد را مورد ارزیابی قرار داد و مشخص کرد که هیچکدام از آزمون ­های مزبور، قابلیت اندازه­ گیری هوش عمومی را نداشته و غفلت قابل توجهی را در سنجش تیزهوشی نشان می ­دهند. کاربرد نظریه‌های آموزش، رشد، انگیزش و فراشناخت در تدریس و یادگیری، شیوه‌های اصلاح و تغییر رفتار، نقد ابزارهای حوزه روانشناسی تربیتی، ساخت و هنجاریابی ابزارهای حوزه روانشناسی تربیتی، روانشناسی افراد با نیازهای ویژه و چالش‌های پیش رو، نقد روش‌شناختی و محتوایی پژوهش‌های اخیر در حوزه روانشناسی تربیتی، سبک‌های یادگیری و آموزش، سبک‌های تفکر و آموزش، روانشناسی معلم، مدیریت کلاس درس، اختلالات یادگیری و مطالعات عصب تربیتی از محورهای اولین همایش ملی «یافته‌های نوین روانشناسی تربیتی و چالش‌های پیش رو» بود. مقاله‌هایی با عنوان «نقد روش‌شناختی و محتوای پژوهش‌های اخیر در حوزه روانشناسی تربیتی»، «نقد ابزارهای حوزه روانشناسی تربیتی»، «هنجارهای روانشناسی و خطاهای معرفت شناختی» و «حدود و قلمروی عصب تربیت‌شناسی و چالش‌های پیش رو و ارزیابی نظام آموزشی تیزهوشان در ایران» در این همایش یکروزه ارائه شد.

در هیاهوی تلاش های غرب و ارتجاع عربی برای تقویت جریان های سازش برابر جریانهای مقاومت در فلسطین در تازه ترین انتخابات شوراهای دانشجویی در …

بجز اسرائیل یک نگرانی منطقه ای و بین المللی از راهپیمایی بازگشت سبب چنین درخواستی شده است و به احتمال زیاد فشار برمصر در این باره زیاد است.

وی از فلسطینی ها ی خارج خواست تا برای اعتراض به تصمیم ترامپ برای انتقال پایتختی آمریکا بسمت سفارتخانه های اسرائیل، آمریکا و نمایندگی های …

رئیس‌جمهور آمریکا در یک پیام توئیتری با ادعای اینکه بودجه نظامی ایران بعد از امضای توافق هسته‌ای، ۴۰ درصد افزایش یافته است، آن را نشانه دیگری از دروغ بودن برجام دانست.

ریاست مرد؛ پیشنهاد اسلام برای تداوم خانواده دموکراتیک

دسته بندی : الحمات تاریخ : یکشنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۷

391272227616246612502772265435165194242 - ریاست مرد؛ پیشنهاد اسلام برای تداوم خانواده دموکراتیکقرآن ازدواج دو مسلمان را نهاد دموكراتیک كوچكی قرار داده است كه هر كدام از آن‌ دو در آن می‌توانند حدود اختیارات خویش را بر مبنای توافقی پیشین معین كنند، اما برای آنكه دموكراسی به بن‌بست كشیده نشود، لازم‌ است این جامعۀ دموكراتیک كوچک رئیسی داشته باشد.
]]>